Friday, February 28, 2003

اتصال به اينترنت (1)

يكي از مهمترين مسائلي كه در سيستم عامل لينوكس مطرح است، چگونگي اتصال به اينترنت و استفاده از سرويس دهنده هاي وب است.
به طور معمولي، حسابهاي PPP مخفف Point to Point Protocol ، براي شماره گيري از طريق خط تلفن و مودم براي ورود به شبكه اينترنت استفاده مي شوند.
رابط گرافيكي لينوكس، ابزارهاي خوبي براي ايجاد حسابهاي PPP دارد. ابزارهايي كه ارتباط با اينترنت را در لينوكس راحتتر مي سازند عبارتند از :
 ابزارهاي RP3 در GNOME و KPPP براي KDE . البته هر يك از اين دو را مي توان در رابط گرافيكي ديگر استفاده كرد. اما بهتر است كه از هر ابزار در محيط خود استفاده شود.
نكته ديگر، پشتيباني شدن مودم شما توسط لينوكس است. نسخه هاي جديد لينوكس، سخت افزارهاي بسياري را پشتيباني مي كند اما شما بايد باز هم اطمينان حاصل كنيد. براي اين كار مي توانيد به سايت سازنده مودم خود مراجعه كرده و اطلاعات لازم در اين مورد را بدست آوريد. در سايت redhat.com نيز مي توانيد از سخت افزارهاي پشتيباني شده در لينوكس مطلع شويد.
* استفاده از RP3 در GNOME :
براي اجراي برنامه RP3 ، از منوي اصلي GNOME گزينه Panel و سپس Add Applet سپس Network و سپس RH PPP Dialer را انتخاب كنيد. با اين كار، اين براي اجرا شده و آيكون آن نيز روي پنل شما اضافه خواهد شد. براي اجراي اين برنامه در خط فرمان نيز مي توانيد اين دستور را تايپ كرده و Enter بزنيد :

user/bin/rp3

براي مشاهده تمامي ابزارهاي شبكه و تنظيمات مربوط به آن از منوي اصلي GNOME گزينه Programs و سپس Internet و سپس گزينه RH Network Monitor را انتخاب كنيد.
ايجاد يك اتصال جديد : براي بوجود آوردن يك اتصال جديد، RP3 را اجرا كنيد. حال از مسير قبلي، در گزينه Intrnet گزينه DialUp Configuration Tool را انتخاب كنيد. اگر شما مودم يا كارت شبكه خود را هنوز پيكربندي نكرده باشيد، با پنجره Add New Internet Connection روبرو خواهيد شد. در ادامه كار، اگر لينوكس، مودم شما را شناسايي نكرد، شما مي توانيد در پنجره Edit Modem Properties ، مشخصات مودم خود شامل Port نصب شده، سرعت مودم، نوع خط تلفن و... را وارد كنيد.
مقايسه پورتهاي ويندوز و لينوكس :

com1 = /dev/ttys0
com2 = /dev/ttys1
com3 = /dev/ttys2
com4 = /dev/ttys3

در ادامه شناسايي مودم، بايد يك شماره تلفن كه به وسيله آن به سرويس دهنده اينترنت وصل مي شويد، وارد كنيد. اگر سرويس دهنده اينترنت در شهر خودتان است، نيازي به وارد كردن كد شهر يا كشور نداريد. در ادامه كار هم بايد username و password خود را كه براي اتصال به اينترنت داريد، وارد كنيد. در قسمت بعدي هم نوع ISP كه از آن استفاده مي كنيد، را انتخاب كنيد.
برقراري و قطع ارتباط : پس از اتمام كار يكبار ديگر RP3 را اجرا كنيد. اتصال PPP اي كه ساخته ايد را انتخاب كنيد. حال بر روي مانيتور RP3 ( جعبه سياه و كوچكي كه روي پنل مي آيد ) كليك چپ كنيد. اگر در پاسخ به سوالي كه مي پرسد آيا مي خواهيد ارتباط آغاز شود، yes بزنيد، ارتباط آغاز شده و به همين طريق نيز مي توانيد ارتباط را قطع كنيد.
در ضمن براي پيكربندي و سفارشي كردن روش اتصال و اطلاعات اتصال، مي توانيد روي مانيتور RP3 كليك راست كرده و گزينه Configure PPP را انتخاب كنيد و در پنجره Internet Connectins به اين كار بپردازيد.

معلم اين درس

Friday, February 14, 2003

بررسي محيط هاي گرافيكي در لينوكس (2)
محيط كاري KDE

يكي ديگر از محيط هاي گرافيكي لينوكس كه محيط كاري بسيار جذابي دارد، KDE است. به اين محيط به اختصار K هم مي گويند. پروژه KDE قصد نزديك كردن هر چه بيشتر لينوكس و يو نيكس را داشته و با محيط جذابي كه دارد، بيشترين شباهتها را با يونيكس دارد. صدها طراح و برنامه نويس از سراسر جهان روي پروژه KDE كار كرده اند و اين تلاش همچنان ادامه دارد.
حال بهتر است كه يك ديد كلي در مورد محيط KDE داشته باشيم :
شكل ظاهري آن تقريبا شبيه GNOME است. هنگام ورود به اين محيط ، desktop, panel و... را مي بينيد. مفاهيم panel , desktop , محيط كاري چندگانه ، پوشه ها و... در درس قبل توضيح داده شد. اين مفاهيم، دقيقا در مورد KDE هم صادق است.
پس در اينجا چند ويژگي متفاوت KDE را مي گوييم :
Trash , CD-Rom , Floppy : آيكونهايي هستند كه بر روي صفحه كاري ديده مي شوند. آيكون CD-Rom و Floppy دستيابي شما را به فلاپي درايو و سي دي آسان مي سازند. يعني با يك كليك روي آنها مي توانيد محتويات CD يا Floppy را مشاهده كنيد. آيكون Trash هم همان سطل آشغال KDE است كه آن را در ويندوز با نام Recycle Bin مي شناسيد. براي حذف يك پوشه يا فايل، مي توانيد آنرا با ماوس گرفته و به درون سطل آشغال بياندازيد.
آيكون منوي اصلي K : آيكوني روي پنل شما وجود دارد كه يك حرف بزرگ K روي آن ديده مي شود. در اين منو مي توانيد انواع ابزارها و برنامه ها و زيرمنوهاي موجود در KDE را بيابيد. اين برنامه ها و زيرمنوها قابل تغييرند يعني قابل حذف و اضافه هستند.
راهنماي KDE : همانند KDE ، GNOME هم يك راهنماي مفيد و پركاربرد دارد كه مي تواند كمك خوبي براي شما باشد. اين راهنما شامل راهنماي اقسام مختلف KDE ، راهنماي پويش سيستم، سفارشي كردن محيط كاري و ديگر كارهاي سيستم شماست.
اضافه كردن ميانبرها، اپلت ها و برنامه هايي به پنل : براي اضافه كردن چيزي به پنل هم مي توانيد مانند GNOME ، از روي پنل عمل كنيد و هم مي توانيد از منوي اصلي K گزينه Panel سپس Add Application سپس برنامه مورد نظر را انتخاب كنيد. با اين انتخاب، اين برنامه به پنل اضافه مي شود.

چند آيكون مهم منوي اصلي K :
KDE Control Center : مركز كنترل KDE است كه با استفاده از آن مي توانيد در محيط كاري تغييراتي بوجود آوريد. در ضمن، بسياري از اطلاعات مهم و اصلي مربوط به سيستم، تنظيمات سخت افزار و برنامه ها و... را در اين مكان خواهيد يافت.
Disk Navigator : كه امكان ديدن فايلها و فهرستهاي روي سيستم را به شما مي دهد.
Logout , Lock Screen : با استفاده از Lock Screen مي توانيد صفحه كامپيوتر را قفل كنيد و تا زماني كه رمز را وارد نكنيد، صفحه به همان حالت باقي مي ماند. Logout هم براي Shut Down و يا Reboot كردن كامپيوتر و يا خارج شدن از محيط KDE استفاده مي شود.

چند نكته :
* استفاده از ماوس در KDE و GNOME شبيه كار آن در ويندوز است مثلا كليك راست روي يك آيكون، امكان هرگونه تغييرات روي آن و نمايش اطلاعات مربوط به آن را مي دهد. يا مي توانيد جاي آيكونهاي روي دسكتاپ را با كشيدن و رها كردن آنها با ماوس تغيير دهيد.
* يكي از تفاوتهاي KDE با GNOME اين است كه براي اجراي يك برنامه كه آيكون آن روي صفحه دسكتاپ بود در GNOME مي بايست روي آن آيكون دوبار كليك مي كرديد. اما در KDE ، تنها با يك بار كليك روي هر آيكون، آن برنامه اجرا مي شود.
* همانطور كه گفتيم KDE هم مانند GNOME داراي صفحه كاري چندگانه مي باشد. براي تعويض سريع اين صفحه ها مي توانيد از تركيب كليدهاي Ctrl+Fx استفاده كنيد.( منظور از Fx كليدهاي F1 , F2 , F3 و... مي باشد كه بايد به جاي x ، شماره صفحه كاري را بزنيد.) مثلا با استفاده از Ctrl+F2 مي توانيد به صفحه كاري 2 برويد و به همين ترتيب براي رفتن به صفحات ديگر عمل كنيد.
*اگر آيكون Help روي پنل نبود‚ ميتوانيد از منوي اصلي K و با انتخاب گزينه KDE Help آنرا اجرا كنيد.

معلم اين درس

Tuesday, February 04, 2003

بررسي محيط هاي گرافيكي در لينوكس (1)

محيط كاري GNOME

محيط هاي گرافيكي X شباهت زيادي با محيط كاري در ويندوز دارند. به همين خاطر، كار در آنها براي شما راحت تر و جذاب تر است.
يكي از محيط هاي گرافيكي كه در ردهت وجود دارد، GNOME است. اين محيط در ردهت به عنوان پيش فرض انتخاب شده است. به محيط هاي گرافيكي GUI ، X مي گويند. GUI مخفف Graphical User Interface به معني واسط گرافيكي كاربر است.
هنگامي كه شما از Xwindows در GNOME استفاده مي كنيد، چندين آيتم مي بينيد از جمله :
محيط كاري (Desktop) : فضاي اصلي كار شماست كه بيشترين فضاي صفحه را اشغال كرده است. كليه پنجره ها روي اين محيط قرار مي گيرند. مدارك، پوشه ها، ميانبرها و ديگر داده ها نيز روي اين محيط قرار مي گيرند.

پنل (Panel) : ميله بلندي است كه سر تا سر پايين محيط كاري را پر كرده است. تعدادي از ميانبرها و اپلت ها (Applet) روي آن قرار دارد.
 Applet از كلمه mini application به معني درخواستهاي كوچك گرفته شده است.

دكمه منوي اصلي : معمولا اولين دكمه از سمت چپ روي پنل است كه به شكل يك جاي پا است.(آرم GNOME) اين منو شامل زير منوها، اپلت ها و ابزارهاي كاربردي است. بيشتر برنامه هاي لينوكس را نيز مي توان از آنجا يافت. البته مي توان چيزهايي نيز به آن افزود.

ميانبرها (Launchers) : آيكونهايي هستند كه روي محيط هاي كاري مي آيند و شما با يك كليك روي آنها مي توانيد به برنامه يا محيط مربوطه دسترسي پيدا كنيد. مثلا اگر روي آيكون Netscape كليك كنيد به اين مرورگر وب دسترسي پيدا خواهيد كرد.

پوشه Home : اين پوشه دسترسي شما را به فهرستهاي مخصوص كاربران كه در home/youruser/ قرار دارد، امكان پذير مي كند.

پنل (Panel) : پنل، قابل تغيير و پيكربندي است. شما مي توانيد ابزارها و اپلت هايي را روي پنل بگذاريد و از آنها استفاده كنيد. در ضمن، مي توانيد با كليك كردن روي علامتهاي فلش مانند در دو طرف پنل، آنرا در سمت چپ يا راست پنهان كنيد.

اضافه كردن اپلت ها : روي پنل كليك راست كنيد و Applet را انتخاب كنيد. در پنجره جديد، اگر روي ابزار مورد نظر خود كليك كنيد، آن ابزار به پنل اضافه خواهد شد.

استفاده از راهنما (Help) : در روي پنل دكمه اي وجود دارد كه يك علامت سوال (؟) روي آن ديده مي شود. با كليك روي آن مي توانيد به راهنماي GNOME دسترسي پيدا كنيد. اين راهنما يكي از مفيدترين ابزاري است كه بسيار به شما كمك مي كند.

محيط كاري چندگانه : اگر صفحه كاري شما كمي شلوغ شد به طوري كه شما را گيج مي كرد، يعني مثلا اگر در هنگام كار مجبور شديد چندين پنجره را با هم باز كنيد، مي توانيد كارتان را در چندين صفحه كاري تقسيم كنيد. در روي پنل در سمت راست، يك مربع وجود دارد كه به چهار قسمت تبديل شده است. با كليك روي هر كدام از اين قسمتها، به صفحه مربوطه مي رويد. در حقيقت، شما به طور پيش فرض، چهار صفحه كاري داريد كه مي توانيد اين تعداد را كم و زياد كنيد.

سوييچ كردن بين محيط هاي كاري : در لينوكس ابزاري به نام switchdesk وجود دارد كه اين امكان را براي شما ايجاد مي كند كه در هنگام كار در يكي از محيطهاي گرافيكي، به يكي از محيطهاي ديگر برويد. مثلا شما در GNOME كار مي كنيد و مي خواهيد به KDE برويد. بايد با استفاده از اين ابزار، رابط گرافيكي را به KDE تغيير داده و از سيستم خارج شويد. حال اگر دوباره وارد سيستم شويد، خود را در رابط گرافيكي KDE خواهيد يافت. براي اجراي اين برنامه از منوي اصلي GNOME، گزينه Programs سپس گزينه System و سپس گزينه desktop switching tool را انتخاب كنيد.

پايان كار در GNOME : در منوي اصلي GNOME دكمه اي به نام Log Out وجود دارد كه شما با استفاده از اين دكمه مي توانيد عمل shutdown يا reboot كردن را انجام دهيد. همچنين مي توانيد از محيط گرافيكي كه در آن هستيد خارج شويد.
فعلا بررسي اين محيط كافيست. در درس بعدي، منتظر بررسي محيط گرافيكي KDE باشيد.

معلم اين درس

Tuesday, January 28, 2003

استفاده از فرامين يونيكس در محيط متني

يونيكس هزاران دستور دارد كه مي توانيد رشته اي از آنها را با هم استفاده كنيد و دستورات پيچيده اي را به وجود آوريد ضمنا مي توانيد فرامين جديدي در يونيكس ايجاد نماييد. همين انعطاف پذيري هاست كه از يونيكس يك سيستم عامل كاملا قوي ساخته است.
فرامين يونيكس با سوييچ ها و گزينه هايي همراه مي باشد كه مي تواند اجراي فرمان را گسترش يا تغيير دهد. يك سوييچ به شكل يك خط فاصله (-) و بعد از آن يك يا چند حرف مي آيد كه فرمان را گسترده كرده يا تغيير مي دهد و گزينه ها هم شامل دو خط فاصله هستند (--) و يك كلمه بعد از آن مي آيد و غالبا يك گزينه و يك سوييچ وجود دارد كه هر دو، يك يك كار را انجام مي دهند، مثل:

ls -a $
ls --all $

توجه : دايركتوري ها در لينوكس بر اساس ساختار درختي استوارند. پايين ترين سطح دايركتوري ها در اين ساختار، دايركتوري root است. در زير دايركتوري root، دايركتوري هاي زيادي وجود دارند كه SubDirectory ناميده مي شوند كه در زير آنها فايلها قرار دارند.
دايركتوري ها و زير دايركتوري ها در Windows همان Folder ها هستند.

فرمان pwd : مخفف Peresent Working Directory است. با استفاده از اين فرمان، مي توانيد مسير دايركتوري كه در آن هستيد را بفهميد.

pwd $
/home/youruser

توجه داشته باشيد كه خط كسري رو به جلو(slash) كه به شكل (/) است Directory ها را جدا مي كند البته در لينوكس Back Slash كه به شكل (\) است هم معني دارد ولي بعدا در مورد آن توضيح خواهيم داد.


فرمان ls : با استفاده از اين فرمان مي توانيد محتويات دايركتوري كه در آن هستيد را بفهميد. اما براي فهميدن اطلاعات بيشتر در مورد اين محتويات، بايد سوييچ هايي به اين دستور بيافزاييد. مثلا اگر ls -a را تايپ كنيد، همه زير دايركتوري ها، فايلها و فايلهاي مخفي نشان داده مي شود. و با سوييچ al- هم مي توانيد اطلاعات نسبتا كاملي را در مورد اين محتويات بدست آوريد.

ls -la $

فرمان cd : مخفف Change Directory است و براي عوض كردن دايركتوري فعلي بكار مي رود. در جلوي اعلان شل ($)، دستور cd و سپس نام دايركتوري كه مي خواهيد به آن وارد شويد را وارد كنيد. مثلا اگر بنويسيد :

/ cd $

به دايركتوري root مي رويد. مشخصه دايركتوري root به صورت / مي باشد. در ضمن، براي برگشتن به دايركتوري خانه، از دستور زير استفاده كنيد:

~ cd $

فرمان cp : با استفاده از اين فرمان مي توانيد يك فايل را كپي كنيد. براي اين كار، بايد اينگونه عمل كنيد :

مقصد مورد نظر    نام فايل     cp $

اگر هنگام كپي كردن يك فايل، در همان دايركتوري باشيد كه فايل در آن است، مي توانيد به جاي (نام فايل)، اسم فايل را بدون آدرس بنويسيد. ولي اگر در جاي ديگري باشيد، بايد آدرس را همراه با نام فايل بنويسيد.
حال اگر در دايركتوري باشيم كه مي خواهيم فايل در آنجا كپي شود، مي توانيم به جاي مقصد مورد نظر، يك نقطه بگذاريم، زيرا(.) نماد دايركتوري فعلي است و (..) نماد يك دايركتوري بالاتر است.


فرامين cat و more : براي ديدن محتويات يك فايل از cat استفاده مي شود.

cat rgb.txt $

اين فايل در usr/X11R6/lib/X11/ قرار دارد. (توجه داشته باشيد كه لينوكس نسبت به حروف بزرگ يا كوچك حساس است پس در وارد كردن دايركتوري ها دقت كنيد.) محتويات اين فايل زياد است پس قبل از ديدن كامل آنها، بعضي مطالب از جلوي چشم ما مي گذرند. براي ديدن كامل مطالب بايد از (|) استفاده كنيم، يعني :

cat rgb.txt | more $

دستور more سبب مي شود كه وقتي صفحه پر شود، سيستم منتظر فشردن Space bar مي شود تا صفحه بعدي را نمايش دهد.
اگر از نمايش اين فايل بزرگ خسته شده ايد، مي توانيد دكمه هاي Ctrl+c را فشار دهيد. اين عمل سبب متوقف شدن اجراي دستورها شده و سيستم منتظر دريافت دستور بعدي مي شود.


فرمان rm : با اين فرمان مي توانيد فايلي را پاك كنيد. مثلا :

rm   filename $
remove file 'filename'? y/n
y

توجه كنيد كه undo در يونيكس ندارد و اگر فايلي پاك شود، ديگر از بين رفته است.

خاموش كردن (shutdown) و راه اندازي دوباره (reboot) :
در لينوكس مطلوب نيست كه پياپي سيستم را reboot كرده يا shutdown كنيم. حتي بعد از نصب برنامه ها نيز نيازي به reboot كردن نداريم.
براي خاموش كردن سيستم مي توانيد از دستور halt استفاده كنيد. براي reboot كردن نيز مي توانيد از دستور shutdown-r now يا reboot استفاده كنيد. در ضمن، فشردن دكمه هاي Ctrl+Alt+Del موجب اجراي دستور shutdown-r now مي شود.
فعلا از محيط متني دست برميداريم و در درسهاي بعدي به سراغ محيط هاي گرافيكي (X) مي رويم. فقط فراموش نكنيد:
تمرين و تكرار زياد موجب يادگيري بهتر مي شود.

معلم اين درس

Tuesday, January 21, 2003

بررسي محيط متني

همانطور كه گفتيم اگر شما در هنگام اجراي LiLo ، دكمه هاي Ctrl+x را بزنيد وارد محيط متني مي شويد. اگر هم در محيط هاي GNOME و KDE باشيد مي توانيد از طريق پنجره Terminal Emulation كه روي نوار Panel در پايين صفحه كاري وجود دارد، وارد محيط متني شويد.
اين پنجره، Xtrem نيز ناميده مي شود و علامت اين پنجره روي Panel در GNOME به شكل يك مانيتور است كه گوشه آن، آرم GNOME وجود دارد و در KDE هم به شكل يك مانيتور است كه شكلي شبيه صدف در گوشه آن است.
اگر در همان ابتداي ورود به لينوكس وارد محيط متني شويد، بايد يك User و Password وارد كنيد. اگر هم از GNOME يا KDE وارد Xtrem شده باشيد، مي توانيد همانجا از فرامين يونيكس استفاده كنيد.
اگر عمدا يا سهوا به جز root حساب كاربري ديگري تعريف نكرده ايد، مي توانيد در محيط متني با استفاده از دستور useradd يك يا چند حساب كاربري جديد ايجاد كنيد. بدين شكل:

root@Localhost/root]#useradd newuser]

و به جاي newuser ، نام حساب كاربري جديد را بنويسيد و سپس Enter بزنيد و بعد دوباره در جلوي خط فرمان ، مثل بالا، دستور passwd newuser و سپس Enter را بزنيد.
حال، سيستم دو بار به صورت جداگانه از شما password را مي خواهد. توجه كنيد، پسوردي كه شما تايپ مي كنيد، به خاطر امنيت بيشتر، روي صفحه ديده نمي شود. پس از اين دو بار وارد كردن Password، پيامي را مبتني بر پايان كار با موفقيت دريافت مي كنيد. حال مي توانيد دوباره وارد لينوكس شده و با اين User وارد شويد.
حال فرض كنيد با يك User غير از root در لينوكس باشيد و بخواهيد يك كار مديريتي انجام دهيد. براحتي مي تونيد با وارد كردن دستور su يعني (SuperUser) و سپس وارد كردن پسورد، وارد root شويد. پس از انجام كارهايتان نيز با دستور exit به حساب كاربري قبلي برمي گرديد.
حالا اگر در محيط متني باشيم و بخواهيم وارد محيط X شويم، دستور startx را تايپ كرده و Enter مي زنيم و به اين صورت وارد محيط گرافيكي مي شويد.
در درس بعدي فرامين اصلي يونيكس را كامل كرده و فعلا به سراغ محيط هاي X مي رويم.

معلم اين درس

Saturday, January 18, 2003

بررسي محيط هاي كاري در لينوكس

در اين درس به بررسي ورود به سيستم و بررسي كلي محيط هاي كـــــــــــــاري در لينوكس مي پردازيم:
سيستم عامل لينوكس در ابتدا در حــــــــــــــالت متني به وجود آمد، سپس دو رابط گرافيكي GNOME و KDE ساخته شدند. امروزه نيز رابط هـــــــــاي گرافيكي بيشتري ساخته شده كه از مهمترين آنها FVWM را مي توان نام برد.
وقتي شما وارد لينوكس مي شويد، مي توانيد محيط گرافيكي كه مي خواهيد بــــه آن وارد شويد را انتخاب كنيد. يعني در پنجره اي كه براي ورود به سيستم، از شمـــا نام حساب كاربري و كلمه عبور را مي خواهد، منوهايي در بالاي آن وجود دارد كــــه شما مي توانيد با استفاده از آن، ورود به محيط هـــــــــاي گرافيكي (XWindows) را تنظيم كنيد.
باز هم توصيه مي شود كه براي كــــــــــارهاي عادي خود، با حساب كاربري مديريت سيستم (root) وارد نشويد. البته لينوكس هم اين پيغام را به شما خواهد داد.
ورود به محيط متني هم از چند راه ميسر است. يعني شما چه از داخل محيط هاي گرفيكي ( كه بعدا توضيح داده خواهد شد ) و چه قبل از ورود به لينوكس، مي توانيد محيط متني را براي كار برگزينيد، به اين ترتيب كه اگر هنگام اجراي LiLo دكمه هـاي Ctrl + x را فشار دهيد، به طور مستقيم وارد محيط متني مي شويد.
از محيط متني نترسيد، اگرچه مثل محيط هــاي گرافيكي ظاهري زيبا و راحت ندارند اما كار به وسيله آن راحت است. با اين تفاوت كه شما براي اجراي برنامه هــــــــــا و كارهاي ديگر در محيط هاي X (محيط هاي گرافيكي)، همه چيز را آماده روي صفحــه كار مي بينيد اما در محيط متني، شما بايد با استفاده از دستورات كــــــــــــــاربردي يونيكس اين كارها را انجام دهيد. در ضمن، كارهاي زيــــــــادي هستند كه در محيط متني قابل انجام مي باشند.
پس در درس بعدي شما را با كـــــــــــار در محيط متني و دستورات اصلي و كاربردي يونيكس آشنا مي كنيم. سپس به بررسي محيط هـــــــاي گرافيكي GNOME و KDE مي پردازيم.
براي اطلاعات بيشتر در مورد تاريخچه، ساختار و اخبار لينوكس به ســــــــــــــــــايت www.Linux.org مراجعه كنيد.

معلم اين درس

Monday, January 13, 2003

معرفي و مقدمه اي بر سيستم عامل لينوكس

بدون شك يكي از رقابتهاي كشورهاي پيشرفته، در زمينه كامپيوتر است و مــــــا هر روز شاهد پيشرفت اين تكنولوژي عظيم هستيم. سيستم عامل ها و نرم افزارهاي كامپيوتري نيز همزمان با اين تحولات به پيش مي روند.
سيستم عامل يكي از مهمترين اجزاء نرم افزاري يك كامپيوتراست.
سيستم عــــــــامل رابط بين نرم افزارها و عملكرد سخت افزار ها مي باشد و نقش مديريتي دارد.
تعدادي از سيستم عامل ها عبارتنداز:
BeOs , Windows , DOS , Unix , Linux ,...
دراينجا ما به سيستم عامل شگفت انگيز لينوكس مي پردازيم.
لينوكس يك سيستم عامل رايگان، كدباز(OpenSource)، بسيار انعطـــــاف پذير و با قابليت هاي بالاست و روي هر كامپيوتري قابل نصب است. لينوكس در ســال 1991 توسط لينوس بنديك توروالدز خلق شد. اولين نسخه آن Linux 0.01 بود كــــه در همين سال در شبكه اينترنت قرار گرفت و نسخه هـــــاي بعدي آن كه رفع عيب مي شدند، پياپي مي آمدند. يعني خالق لينوكس، شخص لينوس بود امـــــــا روز به روز توسط برنامه نويسان گمنامي از سراسر جهـــــان تكميل مي شود و به برنامه هاي كاربردي آن افزوده مي شود و اين سير هنوز هم ادامه دارد. تااينكه محيطهــــــــــــاي گرافيكي لينوكس (XWindows) بوجود آمدند كه سيل كاربران كــــــــــــامپيوتر به اين سيستم عــــامل رو آوردند و امروزه هم تعداد كاربران لينوكس از مرز 15 ميليون نفر گذشته و روز به روز در حال افزايش است. نسخه هـــاي مختلفي از لينوكس موجود است مثل: RedHat , Suse , Easy , Mandrake , ... .
كه ما به بررسي RedHat Linux ميپردازيم.
در ضمن شمـا مي توانيد لينوكس را روي يك پارتيشن جدا نصب كنيد يعني براحتي لينوكس و ويندوز را با هم روي كامپيوتر داشته باشيد.
پس اگر انحصار و يكنواختي خسته شده ايد و مي خواهيد سيستم عـــــاملي قابل تغيير داشته باشيد، لينوكس را بر روي كامپيوتر خود نصب كرده و اين دوره را حتمــــا بگذرانيد.

معلم اين درس